Wim van den Nobelen

Blog RecruitingRoundtable en KPN fail

2011-11-15T08:23:00.001+01:00

Vanochtend is gebod 9, leg geen valse verklaring af, uit de serie Tien geboden voor de Recruiter gepubliceerd. Afgelopen weken is er in diverse media, onder meer Linkedin, veel op de eerdere 8 geboden gereageerd en ik ben benieuwd hoe dat vandaag gaat zijn. Gelukkig heb ik weer internet, want vanwege een storing zaten we sinds donderdag zonder. Wat een drama is dat. Geen internet, telefoon en televisie. Nu is het niet zo erg dat we dat allemaal moeten missen, maar juist het weer terug krijgen kost veel energie. KPN bereiken en iets laten doen is een drama. Natuurlijk begrijp ik de complexiteit. De procedures. De richtlijnen. Maar tot maandag moeten wachten om een afspraak te kunnen maken met een monteur die precies daar is waar hij moet zijn om mijn storing op te lossen, maar die niet bereikbaar is omdat alleen de afdeling planning heb mag bellen en zij er maandag pas weer zijn, is best frustrerend. Gelukkig zijn we weer online en kan ik weer aan het werk.

Afhankelijkheid

2011-11-11T10:07:00.001+01:00

Gisteren kwam ik laat thuis vanwege een etentje met zakelijke vrienden. Lekker gegeten bij Osaska in Amsterdam-Noord. Leuk concept. Het is een sushi restaurant waarbij je 5 rondes hebt en in iedere ronde magje 5 gerechten kiezen. Prima plan. Leuk detail, als je iets niet op eet, moet je het betalen! Geweldig. All you can eat is mooi, maar de hoeveelheid misbruik is enorm. Daarom dus deze maatregel. Eigenlijk heel gewoon zo je zeggen. Misschien wel een goed idee voor supermarkten en ales wat wij kopen/eten/gebruiken. Hoeveel gooi jij weg? Ik veel te veel. Daar ga ik eens beter op leten. Nu al een goed voornemen, het is pas november. Start, stop and continue kan nou eenmaal iedere dag.

Vandaag weer gemerkt hoe vervelend het is om afhakelijk te zijn. Vandaag zou ik een thuiswerkdag hebben, maar iemand heeft de kabel van de KPN doorklieft. Er kmot vandaag of morgen een monteur. Nee daar wordt je gelukkig van. De opmerking dat je er zakelijk van afhankelijk bent, doet ze niet veel. Agh, wie ben jij dan daar in Zeeland joh. Computer maar opgepakt een bij een vriend op kantoor gaan werken. Helaas voor mij gaat hij vanmiddag voor een week naar Spanje! Wie doet het hier verkeerd. Voel me net een nomaad, allways travelling. In dat kader, gisteren een dame gesproken is gevlucht tijdens de oorlog in voormalig Joegoslavië. Daar werd ik even stil van. Nog steeds als ik er aan denk. Op vakantieafstand is er en oorlog uitgevochten terwijl ik achter de computer zat te internetten. Maakt de afhankelijkheid van KPN ook meteen weer een stuk minder erg.

Pech, of juist geluk

2011-11-10T06:14:00.003+01:00

Iedereen kent het verschijnsel van pech hebben. Deze momenten staan ons meestal nog helder bij. Terwijl wanneer we geluk hebben dit minder lang blijft hangen. Op de loterij winnen na denk ik. Meer de kleine dingen, bedoel ik dan. Enkele weken geleden moest ik in Amsterdam zijn. Iets te laat vertrokken van mijn laatste afspraak dus een beetje gehaast reed ik de stad in. Op zoek naar een parkeerplaats in de buurt van waar ik moest zijn. Er was een wegomlegging dus ik belde om te vragen waar ik het beste kon parkeren. De vriendin in kwestie kon me niet echt helpen waardoor ik meer en meer begon te balen. Uiteindelijk een parkeerplaats gevonden. Snel betalen, een godsvermogen overigens en naar de plek van bestemming.

Links af. Over de brug. Rechts af. Damn. Weer bellen. Er wordt niet opgenomen! Terug. Brug over dan eens rechts. Waarom kan ik het nou niet gewoon vinden? Waarom altijd dit gedoe? Rechts af. F%&* daar staat mijn auto, ik heb een rondje gelopen. Wacht ff, heb ik nou mijn lichten aangelaten!!

Twee keer hetzelfde werkt niet

2011-11-09T09:20:00.001+01:00

Gisteren zoals bijna iedere dinsdag naar kantoor geweest. Ik werk een aantal dagen vanuit huis (Middelburg), maar op de dinsdagen hebben we een aantal besprekingen waar ik graag bij ben. Wij noemen dat de weekly of monthly, afhankelijk van de datum. Hier bespreken we zaken als voortgang omzet/sales, problemen of successen met klanten en kandidaten en vooral kijken we naar het One Page Plan wat we gezamenlijk hebben opgesteld. Dit plan geeft onze bedrijfsfilosofie weer en de doelen voor de komende weken, maanden, jaren en ook de Grote Gedurfde Dappere Doelstelling die wij in 2020 willen behalen.

Omdat ik naar kantoor ging en hier ook enkele gesprekken ging voeren, heb ik een pak aangedaan. Op zich niets bijzonders, maar toen ik deze aantrok kwam het gesprek met Miranda op prettig zittende kleding. Van het blauwe pak dat ik aanhad, heb ik namelijk ook een zwarte versie. Deze draag ik echter bijna niet. Vreemd, want deze zit net zo lekker. Toch blijkt het niet zo te werken dat als iets lekker zit, dit bij een tweede ook zo werkt. Waar zou dat aan liggen? Gewenning? Verwachting? Of heeft het te maken met de constant strijd op zoek naar verbetering en optimalisatie? Vermoeiend zeg. Hopelijk gaat mijn blauwe pak nog lang mee.

Start, stop and continue

2011-11-08T06:18:00.001+01:00

Enkele jaren geleden was ik met een groep ondernemers in België om van elkaar te leren hoe om te gaan met problemen die je als ondernemer hebt. Problemen die specifiek voor ondernemers zijn en waar anderen je moeilijk bij kunnen helpen. Niet omdat hulp van anderen niet komt, meer omdat ondernemers erg eigenwijs zijn en advies pas oppakken als deze concreet en toepasbaar is. Als deze dan komt van iemand wiens ervaring zeer vergelijkbaar is, komt dat beter binnen. Tijdens deze dagen werd er een oefening gedaan die ik nog regelmatig doe, de start, stop and continue.

Schrijf nou eens op waarmee jij vindt dat je moet starten (start), waarmee je moet stoppen (stop) en wat je zeker moet blijven doen (continue). Maak er geen pagina's tellend verhaal van. Gewoon korte omschrijvingen die kernachtig aangeven wat te doen. Bevalt dit? Vraag dan andere eens dit voor jou te doen? Ga met enkele collega's bij elkaar zitten. Of met vrienden! Leuk? Eerder leerzaam. Wel de moeite waard, start er maar eens mee.

Trots is tevredenheid+

2011-11-07T09:18:00.000+01:00

Gisteren was een heerlijke dag. Evelien werd 2 is en is meer dan jarig geweest. De hele dag aandacht, kadoos en snoepen. Om 20:00 is ze moe en voldoen in slaap gevallen. Trots heb ik daarna nog wat foto's en video's bekeken. Lange tijd heb ik weinig met het begrip trots gehad. waar dat vandaan komt, weet ik niet, maar echt trots ben ik niet vaak. Althans niet op mezelf. Op andere kan ik erg trots zijn.

Waarom niet op mezelf? Gisteren drong het tot me door. Trots is de overtreffende trap van tevredenheid. Iemand die tevreden op een prestatie kan daar trots op zijn. Ik ben niet snel tevreden en dat ervaar ik als geen prettige eigenschap. Er is namelijk geen enkele reden om dat niet te doen. Dat de lat hoog ligt is geen excuus eerder een vlucht. Daarom ga ik vanaf de 2e geboortedag van mij dochter vaker tevreden zijn. Tevreden zijn met wat je hebt, zegt namelijk niets over wat je nog wilt bereiken. Iets wat ik tot gisteren wel dacht. Vanaf vandaag ben ik tevreden, tevreden + zelfs. Trots dus.

Echt jarig zijn is een kunst

2011-11-06T14:10:00.002+01:00

Tot enkele jaren geleden voelde ik met nooit echt jarig. Ik vertelde iedereen dat jarig zijn me niet veel deed. Niet omdat ik niet ouder wilde worden, dat vind ik prima, maar dat gedoe er om heen vond ik allemaal niet interessant. Jarenlang heb ik mijn verjaardag niet gevierd. Alleen de meer memorabele als 18, 25 en recent 40. Sinds er kinderen in het spel zijn, is dit helemaal veranderd. Er worden grappen gemaakt over kadootjes, zingen, slingers en alles wat feest te maken heeft. Op de dag zelf komt iedereen vroeg aan je bed staan om je hard en, naar keuze vals of zuiver, te zingen. We drinken en eten op bed, kadootjes erbij en het feest is compleet.

Omdat mijn leven nu uit 6 verjaardagen per jaar bestaat, komt het dus meer dan regelmatig voor. Vandaag is het weer feest. Evelien wordt 2 jaar en dat ze niet over dezelfde verjaardagaversie als papa beschikt, blijkt wel uit de foto. Ze is op en top jarig. Geniet er elke minuut en maakt er gretig misbruik van. De zak snoep is al op, et als de chocoladeletter en taart.

Waarom stoppen wij met kind zijn als we ouder worden? Niets is leuker dan ongegeneerd genieten van een feestje waar jij het middelpunt bent. Gelukkig ben ik tijdig tot inkeer gekomen. Jij?

Uit vorm

2011-11-05T18:47:00.000+01:00

Deze week hopeloos uit vorm. Je kent het wel. Niets zit mee, alle beslissingen vallen verkeerd uit en de successen die je verwacht te boeken, komen niet. Sterker nog, enkele "zekerheidjes" "zijn uiteindelijk op teleurstellingen uitgelopen. Wat hier aan te doen? Niet veel ben ik bang. Vasthouden aan de werkwijze die eerder al succesvol is gebleken. Er is geen enkele reden om te twijfelen over mijn aanpak en wachten op betere tijden. Gelukkig is geduld een van mijn beste eigenschappen. Not!

Vandaag een interval training gedaan. Eerst warming up daarna 8 keer 400 meter in 1 min 50 sec met 400 meter dribbelen. De eerste 3 á 4 keer vallen altijd tegen. Dan gaat de knop om en ga ik beter lopen. Het doel redelijk makkelijk bereikt en daarna lekker naar het strand geweest met de voetbal van Bastiaan. Heerlijk weer. Lekker ballen en pannenkoeken na, wat wil je nog meer? Wie is er eigenlijk uit vorm?

Waarom een kandidaat aan recruitment moet doen

2011-11-04T08:43:00.003+01:00

Naast een beperkte groep mensen die benaderd wordt voor een baan is er een veel grotere groep die zelf actief moet zoeken. Aangezien veel vacatures uitstaan bij werving & selectiebureaus, schrijven veel werkzoekende zich daar in. Niet altijd uit vrije wil, weet ik uit ervaring, maar de markt blijkt nu eenmaal zo te werken. Over de toegevoegde waarde van een werving & selectiebureau kunnen we uren uitweiden. Het gaat mij nu om de inschrijving bij een bureau.Er zijn veel soorten en maten. Het blijkt dat meer dan 3.000 bedrijven in Nederland zich bezig houden met personeelsbemiddeling of een afgeleide daarvan. Hoe weet je als kandidaat nou dat je bij het juiste bureau staat ingeschreven? Zou een kandidaat niet net zo kritisch moeten zijn in de keuze voor welk bureau, net zoals het bureau kritisch is in welke kandidaat zij voorstelt?

lees verder

Trias Recruitica

2011-10-28T10:05:00.001+02:00

Charles Montesquieu(1689-1755) is de grondlegger van de Trias Politica, de scheiding der machten.In zijn werk uit 1748, l'Esprit desLois, concludeert Montesquieu dat er drie machten zijn die gescheidenmoeten worden: De wetgevende macht, de uitvoerende macht en de rechtsprekendemacht (bron Historiek.net).

263 jaar later ishet tijd om daar een nieuwe variant op te maken, de Trias Recruitica. Descheiding van de drie processen bij recruitment. Één, de wervende macht, tweede selecterende macht en drie, de beslissende macht.

De huidige tijdvraagt om een splitsing van deze drie taken. Niet alleen om kandidaten eenoptimale kans te geven, maar ook om het proces te optimaliseren. Door eenscheiding van de drie processen zal de som van het geheel een hogere scoregeven. Hoe ziet dit eruit in de praktijk?

De werving vankandidaten heeft door de komst van sociale media een andere lading gekregen.Tot enkele jaren geleden was het hebben van een website en een abonnement opeen jobboard (Monsterboard, Intermediair, Nationale Vacaturebank en dergelijke)toereikend. Tegenwoordig is solliciteren niet hip. De toppers die je binnenwilt halen, kijken echt niet op jouw website of er nog een leuke vacaturestaat. Employer branding is belangrijker dan ooit. LinkedIn, Facebook, Twitter,Youtube en alle andere tools zullen ingezet moeten worden om het bedrijf, deorganisatie en de vacature on top of mind te krijgen. Werven is een vakgeworden, zet hier specialisten op in.

Naast het werven,zal selecteren een tweede macht moeten vormen. Als er al cv’s worden verstuurd,kennen deze geen traditionele opbouw meer. Studies worden over de hele wereldgevolgd, kandidaten komen uit heel Europa, of zelfs van over de hele wereld.Nevenactiviteiten zijn veel uitgebreider geworden dan voorzitter van destudentenclub of penningmeester van de voetbalvereniging. Interesses, kennis,ervaring en mogelijkheden zijn niet meer in een hokje te plaatsen. Kennis enbegrip hiervan is essentieel om tot een goed gesprek en een heldere analyse tekomen.

Als laatste, dederde macht, die van de beslisser. De beslissende macht bepaalt, wat waaromgeworven en geselecteerd dient te worden. Door het splitsen van de taken zal eruiteindelijk nog maar één taak liggen, namelijk wel of niet aannemen.

De Trias Recruiticasplits het recruitmentproces in drie onderdelen waarbij de verantwoordelijkheidover drie functionarissen wordt verspreid. Hierdoor voorkom je dat de macht bijeen te kleine groep of zelfs één persoon komt te liggen. Was het bijMontesquieu nog essentieel dat men elkaar controleerde. Bij de Trias Recruiticastaat of valt het met goede communicatie. Discussieer mee en reageer hier ofvia twitter #Triasrecruitica

De referentie, onzin of noodzaak?

2011-10-20T08:15:00.002+02:00

De besteleugenaar liegt heel dicht bij de waarheid. Zo wordt de leugen sneller eigengemaakt en is de kans op fouten het kleinst. Door dicht bij de waarheid teliegen ontstaat een nieuwe waarheid waarin deze leugen als zijnde waar is verwerkt.Vrijwel ieder mens liegt. Kleine leugens, grote leugens, leugens om bestwil,maar ook het niet vertellen of verzwijgen van de waarheid op momenten dat ditgewenst is. Dagelijkse kost voor een recruiter.

Lees verder

Training zondag en route to Praag

2011-10-16T20:21:00.001+02:00

Vandaag de 4e training van de week gedaan. Lekker rustig aan gelopen met een hartslag van 149. Doel was 11 km in een vergelijkbare tijd als vrijdag. Toen liep ik het in 1 uur iets minder dan 5 minuten. Deze keer 14 seconde langzamer, niet slecht dus. Nadeel is het constant in moeten houden.

Om de paar minuten begint mijn horloge te piepen omdat de hartslag te hoog dreigt te worden. Langzaam aan gaat dit steeds beter, gelukkig mag ik deze week enkele trainingen zonder hartslagmeter lopen. Die hartslagmeter is wel goed overigens want hierdoor moet ik staat zijn mij basissnelheid een stuk hoger te krijgen. Reden is Praag. 13 mei 2012 ga ik met maatje Abel de marathon van Praag lopen en het doel is binnen de 3 uur 45 minuten. Dat is een gemiddelde van 11,2 km/uur. Aangezien ik dus vandaag een gemiddelde van net iets boven de 10 km/uur had moet daar nog een hele km bij komen. Dat is best veel, maar niet onhaalbaar, hoop ik -:).

Wanneer besluit je als Recruiter, om jezelf te worden?

2011-10-14T08:48:00.003+02:00

Als recruiter voer je veel gesprekken. Over het algemeen metkandidaten die interesse hebben in een baan en deze graag willen krijgen. Hetgrootste gedeelte van sollicitanten is alleen bezig met het krijgen van de baanen niet met de vraag of ze deze echt willen. Het hebben van een baan staat allang niet meer garant voor een 40-jarige carrière bij dezelfde baas. Bedrijven biedendeze garantie niet, maar ook vanuit de medewerkers is er geen behoefte aan. Hetaantal zelfstandige zonder personeel (zzp-ers) neemt sneller toe dan ooit. Hierbijkun je de vraag stellen of dit een vrijwillige beslissing is, een verkapteafkoopsom, sociale plan of een vorm van excuusondernemer?

De gemiddelde kandidaat maakt een inschatting hoe hetbedrijf de vacante positie wil invullen. Wat zoekt men en waarom? De kandidaatzal vervolgens die rol spelen waarmee hij/zij de meeste kans op succes denkt tehebben. Nu mag je aannemen dat iedereen dagelijks een aantal rollen speelt. Zo kenik een vaderrol voor mijn kinderen, een recruiterrol bij Strictly People, eensportrol in mijn vrije tijd, een familierol bij mijn ouders, maar ook eenmanrol bij mijn vrouw. Allemaal rollen die gespeeld worden. Meestal gebaseerdop de waarheid en dat ben ik. En daar zit nu de grote vraag. Wie ben ik? Dooral die rollen te willen en soms moeten vervullen, worden er verwachtingengecreëerd. Zowel voor degene voor wie ik die rol speel, als voor mezelf. Al dezerollen kunnen een mens onrustig maken. Onzeker zelfs. Iedereen heeft hier weleens mee te maken.

Als recruiter speel je dus ook een rol. Het bijzondere aandeze rol is dat je anderen probeert te helpen zoveel mogelijk zichzelf te zijn.Daar help je namelijk de kandidaat, het bedrijf, de hiringmanager en natuurlijkook jezelf mee. En dat voelt dan als de acteur die speelt dat hij niet kanacteren.

Waar ligt het bestaansrecht van Werving & Selectiebranche?

2011-10-12T17:18:00.003+02:00

Bedrijven die problemen hebben op het personele vlak, huren vaak een Werving & Selectiebureau in die dit gaat oplossen. Wat doen die bureaus wat het bedrijf, lees de hiringmanager, zelf niet kan? Niets? Jawel, tijd reserveren om te zoeken. Als dit een keuze is uit kostentechnische overweging, is deze te verklaren. Iedereen weet echter dat het aannemen van personeel via een extern bureau veel geld kost. Waarom dit toch uitbesteden zodat er inmiddels een miljardenbusiness is ontstaan? Laksheid? Misschien. Onzekerheid? Draagt een bureau betere kandidaten aan dan een manager/bedrijf zelf kan vinden? Als bureau wil je dat graag geloven, maar of dit hout snijdt. Weinig kans.
Komt het niet voort uit angst? Vrees voor het aannemen van de verkeerde medewerker en hier zelf de verantwoordelijkheid voor moeten dragen? Als een manager zijn eigen team samenstelt met mensen die hij al jaren kent en er wordt ondermaats gepresteerd, bied “ik heb slecht personeel”, geen vluchtroute. Door het uit besteden kun je een ander als schuldige aanwijzen. Lees verder

De Tien geboden voor Recruiters (gebod 4): respecteer de vrije tijd van kandidaten.

2011-10-11T11:01:00.001+02:00

De laatste 20 jaar heb ik geen loondienstverband gehad. Uit eigen ervaring kan ik dus niet putten, maar als recruiter heb ik vaak mensen in de avonduren gebeld met de vraag of ze geïnteresseerd zijn in een functie. Door de komst van mobiele telefoon, mobiel internet, twitter en andere sociale media, is communiceren massaler geworden, maar helaas zijn we niet beter bereikbaar.
Hoe drukker je bent, hoe makkelijker je er iets bij kunt doen. Dit in tegenstelling tot niets doen. Elke activiteit lijkt meteen een enorme uitdaging. Het omgekeerde is het geval met communicatie. Door de veelvoud aan mogelijkheden, wordt het steeds lastiger in contact te komen. Sms wordt gebruikt om een belafspraak te maken. Mail om te skypen en via sociale media treffen we elkaar bij een online game. Lees verder

Waar ligt het bestaansrecht van de Werving & Selectie branche?

2011-10-10T17:48:00.002+02:00

Mijn eerste blog op de nieuwe blogsite van VNUMedia, Recruitmentbloggers.nl is vandaag gepubliceerd.

Kritisch kijkend naar het bestaansrecht van de Werving & Selectiebranche,geeft dit geen positief beeld. Bedrijvendie problemen hebben op het personele vlak, huren iemand in die dit voor hungaat oplossen. Wat doen die bureaus wat het bedrijf, lees de hiringmanager,zelf niet kan. Niets? Jawel, tijd reserveren om te zoeken. Als dit een keuzezou zijn uit kostentechnische overweging, dan is deze te verklaren. Iedereenweet echter dat het aannemen van personeel via een extern bureau veel geldkost. Waarom dit dan toch uitbesteden zodat er inmiddels een miljardenbusinessis ontstaan? Laksheid? Misschien. Onzekerheid? Draagt een bureau beterekandidaten aan dan jij zelf kunt vinden? Als bureau wil je dat graag geloven,maar of dit hout snijdt. Weinig kans. lees verder

Missie, taken en vaardigheden i.p.v. het functieprofiel

2011-10-10T08:49:00.001+02:00

Hoe vaak heb je een functieprofiel gezien wat kant noch wal raakt? Eerst heb je de omschrijving van het bedrijf. Is deze echt nodig? Vaak is dit achterhaald omdat de website hele andere informatie laat zien. Wil je überhaupt iemand aannemen die niet eens de moeite neemt jouw website te bekijken?Vervang het bedrijfsdeel door de Missie te omschrijven. Waarom zoek je iemand? Is er een medewerker vertrokken? Ontslagen? Of is de functie vacant vanwege groei? Drie totaal verschillende redenen, maar als sollicitant zou ik dit graag willen weten. Waarom niet vermelden wat de missie van het bedrijf is? Wij, Strictly People, dragen uit in 2020 de nummer 1 in Nederland te zijn op het gebied van Kandidaat-, Relatie- en Medewerkertevredenheid in onze branche. Gedurfd? Zeker, maar als ik onze doelen al niet uitspreek, hoe weten mijn collega’s deze dan? Hoe moet een toekomstig medewerker deze ooit te weten komen? In de missie heeft iedere collega ook een persoonlijk doel. Waarom deze ook niet omschrijven? Lees verder

Is Belonen 2.0 Het Nieuwe Werken?

2011-08-19T11:49:00.001+02:00

De afgelopen weken hebben we veel publiciteit gekregen voor de werkwijze Nobelisme, links en rechts omschreven als belonen 2.0 en in enkele discussies werd er zelfs een vergelijking getrokken naar Het Nieuwe Werken (HNW). Nu is er voor iedere vergelijking iets te zeggen, laat er maar een statisticus op los en je krijgt altijd ergens gelijk, althans in theorie, maar deze redenering raakt niet de kern van Nobelisme. Nobelisme is geen model, geen instrument of truc, het is een manier van denken, van handelen. Vrijheid, integriteit en openheid, dat zijn cruciale zaken.

Is het niet vreemd dat wij diensten kopen waarvan we niet weten of deze voor ons werken? Waarbij we geen enkele garantie krijgen op succes? Waarom gaan er maanden overheen voordat een nieuwe machine van enkele honderdduizenden euro’s wordt besteld, terwijl de werving van nieuwe medewerkers, die over een vergelijkbare periode als waarin de machine wordt afgeschreven een veelvoud van dat bedrag kosten, uitbesteden, en zonder enige zekerheid betalen we de leverancier voordat er maar iets gedaan is? Waarom wordt er zoveel geld besteed aan het binnenhalen van bezoekers op een website, terwijl je niet eens weet of ze überhaupt iets kopen. Alsof je 10 cent krijgt voor iedere keer dat je een winkel in loopt!

Waar komt deze houding, die je best gemakzuchtig kunt noemen, vandaan? Sterker waar gaat deze naar toe? Wordt deze bepaald door grote bedrijven die met veel marketinggeld campagnes draaien waardoor je vanzelf gaat denken dat adwords een noodzakelijk iets is. Als de bepalende minderheid gaat handelen alsof iets vanzelfsprekend is, volgt de grote groep vanzelf. De early adopters hebben veel geld verdiend met de adwords campagnes, je kunt je afvragen of er nu nog steeds zoveel winnaars zijn.

Soms poker ik met vrienden. Niets spannends, vooral lol voor een paar tientjes, maar wat mij opvalt in de pokerscene is dat er geen verliezers zijn. Je hebt de big guns die er van kunnen leven, maar ook de little fish, doen alsof ze altijd winst maken of hooguit quitte spelen. Vreemd, want wie verliest er dan? Diensten kopen zonder te weten of dit succesvol gaat zijn, is niet meer van deze tijd. Op nagenoeg alle producten krijg je garantie. Slechte auto’s worden niet meer gemaakt en 5 jaar all in garantie is normaal, maar bij diensten is het als pokeren, gokken en hopen dat het werkt. Nobelisme wil hier mee afrekenen en daarmee is het niet Het Nieuwe Werken, maar Het Nieuwe Handelen.

Klantvriendelijkheid, must of farce?

2011-08-10T12:10:00.002+02:00

Vandaag zijn we bezig geweest om een KPN abonnement om te zetten. We hebben nu internet & bellen zakelijk en willen naar een duurder internet, bellen & televisie optie. Appeltje eitje zou je zeggen. Not! De hele dag aan het bellen tussen de afdeling zakelijk en particulier, omdat deze niet in elkaars systemen kunnen kijken/werken! Gelukkig kregen we wel de bevestiging dat het particuliere abonnement is afgesloten. Dit terwijl we dit aangewenst is omdat eerst het zakelijk deel opgezegd moet worden.

Gelukkig zijn de meeste hotels in Nederland wel een stuk vriendelijker voor haar klanten. Not again! Als recruiter zit ik vaak in hotels die bij de snelweg liggen, simpelweg omdat we vanuit 1 centrale vestiging werken en ik kandidaten letterlijk en figuurlijk zoveel mogelijk tegemoet wil komen. Je probeert dit slim te plannen, dus heb je meerdere gesprekken en hoewel internet op je mobiele telefoon niet veel kost, werkt een laptop of android een stuk sneller met wifi. Je zou denken dat hotelmedewerkers dit ook weten en dus gratis internet aanbieden? Klantvriendelijkheid wordt hotello’s met de paplepel ingegoten toch? Not again 3. Althans niet bij de dure hotels. Het lijkt wel hoe goedkoper het hotel, hoe langer je gratis wifi krijgt. En wat kost het nou? Maak de koffie 10 cent duurder en iedereen heeft gratis internet.

Is hier een parallel te trekken met recruitment? Hoe meer fee je betaalt hoe minder service je krijgt? Dan komen de cv-schuivers, waar de laatste tijd zoveel over te doen is in allerlei sociale media, er goed vanaf. Maar gaat het uiteindelijk niet om het oplossen van een probleem? En hoort klantvriendelijkheid niet in het rijtje van “deze kandidaat wordt het niet omdat er geen klik is”? Is het missen van de “klik’’ een excuus voor onvermogen, of is het juist collegavriendelijkheid?

Live op BNR radio!

2011-08-04T09:48:00.000+02:00

Vorige week heb ik een interview gegeven aan Bas van de Haterd, blogger bij ondermeer RecTec en Marketingsfacts. Dat het soms snel kan gaan, weet je wel, maar overkomt je toch als het gebeurd. Strictly People werkt nu ruim 1,5 jaar met Nobelisme en we krijgen hier hele positieve reacties op, maar dat na mijn interview, zo “los” zou gaan, is dan toch verrassend. Prettig, dat zeker. Het interview met Bas werd afgelopen maandag gepubliceerd op Rectec en Marketingsfacts en trok al snel duizenden lezers. De blog was gepost om 08:00 uur en om 11:00 uur ging mijn telefoon. Met Quintin van BNR Aan de Slag, heb je zin om woensdag naar de studio te komen voor een interview met Paul vanLiempt! Cool. Natuurlijk heb ik dat. Dinsdag werd ik nog een keer gebeld voor nadere informatie en ter voorbereiding op het interview en gisteren was het zo ver.

Aangekomen bij BNR, ik was natuurlijk ruim op tijd (!), moest ik wachten in de foyer. Nu vind ik het altijd leuk om daar te zitten omdat je dan een goed beeld krijgt van hoe men met elkaar omgaat. Groet iedereen de receptioniste? Hoe zijn de mensen gekleed? Hoe neemt men de telefoon op? Maar deze keer was het extra bijzonder, omdat in de foyer de studio van BNR staat. Je kunt door een raam naar binnen kijken waar de uitzending live aan de gang is. Tegenover mij zat Maurits Hendriks, Chef de Mission van de Olympische ploeg. Nadat ruim een half uur met Paul in gesprek geweest te zijn, ging Maurits en toen was het mijn beurt. Meer dan nerveus liep ik naar binnen, maar eenmaal binnengekomen vielen de zenuwen snel van me af. Eerst wat rondkijken, er was nog een commercieel, zodat ik tijdens het gesprek niet afgeleid zou worden. De eerste vraag was meteen anders dan ik had verwacht, waardoor ik met een lange eugh begon, maar daarna liep het zeer redelijk. Paul was erg relaxt en vind Nobelisme echt cool. Hij liet dat meerdere malen blijken tijdens de breaks en hoewel dat prettig is, liet ik me hierdoor verleiden tot het geven van antwoorden op zijn vragen i.p.v. mijn eigen verhaal te doen. Niet erg, maar wel een gemiste kans. Zoals altijd is er ruimte voor verbetering. Na 15 minuten stond ik weer buiten met een leuke ervaring rijker. Mijn telefoon heeft de eerste uren constant staan piepen van binnenkomende sms’jes/tweets, wat een aandacht! Heerlijk moet ik zeggen.

Dit smaakt naar meer. Niet alleen is het leuk om te doen, de druk van de hoeveelheid luisteraars is merkbaar, maar vooral om voor een groot publiek uit te mogen dragen waar Strictly People en Nobelisme voor staan, geeft een heel goed gevoel. De eerste stap is gezet, what’s next?

Verwijzing naar artikel op Marketingfacts

2011-08-01T08:43:00.000+02:00

Vorige week heb ik een interview gegeven aan Bas van de Haterd, wat geresulteerd heeft in dit artikel op de site van Marketing Facts.

Uniek beloningsmodel W&S bureau

Rust, reinheid en regelmaat

2011-07-27T10:17:00.000+02:00

Sinds ik vader ben, zijn deze begrippen Cruijffiaans. Denk hierbij aan ”Je snapt het pas, als je het begrijpt”. Rust, reinheid en regelmaat zijn een drie-eenheid voor alles en iedereen wat nog niet in staat is om zonder controle of toezicht zijn/haar eigen leven te controleren. Beter dan te vragen voor wie dit wel geldt, is vragen wie hier niet onder valt? Het feit dat deze drie kernwaarden je als kind meegegeven worden, geeft aan dat we ze feitelijk niet meer mogen negeren. Waarom gaan er dan massa’s mensen te laat naar bed? Iedere ochtend met veel pijn en moeite opstaan en bedenken dat je vanavond wel op tijd gaat slapen. Wat er dan vervolgens weer niet van komt. Terwijl je toch iedere avond rond dezelfde tijd tegen je kinderen zegt en nu tanden poetsen en naar bed.

Reinheid is eigenlijk de enige waar we wel voldoende aandacht aan besteden, want regelmaat is ons ook vaak vreemd. Wie laat zich niet leiden door de waan van de dag. Alles wat binnenkomt, is belangrijker dan wat je vanochtend bedacht had te gaan doen. Denk aan mail, sms, telefoontjes of een collega die langs loopt. Waarom is tijdens een tentamenperiode een studentenhuis altijd het schoonst? Juist, verschuiving van prioriteiten. Stephen Covey heeft veel boeken geschreven over dit soort problemen, het bekendste is wel Focus. Zijn 4 kwadranten bieden veel houvast in het krijgen van regelmaat en rust in je werk.
Recruitment vormt hierop geen uitzondering. Ook hier gelden rust, reinheid en regelmaat als basis voor succes. Als je goed weet wie je waarom zoekt en met wie je contact moet houden omdat die betrokken zijn in het proces om tot een succesvolle plaatsing te komen, is succes niet ver weg. Het gevaar zit hem niet in het niet weten, maar in het niet doen. Onze kinderen varen er wel bij en net als met spelen, waarom ermee
ophouden?

Volg mijn blog iedere dinsdagochtend op Recruiting Roundtable

Cv-schuivers, zinvol of waardeloos

2011-07-22T10:06:00.000+02:00

Op de site van RecruitmentMatters is een discussie losgebarsten over cv-schuivers. Met cv-schuivers wordt bedoeld, bedrijven die enkel een cv van internet plukken en deze doorsturen naar bedrijven in de hoop dat de kandidaat uitgenodigd wordt om vervolgens de kandidaat te bellen met de opmerking dat hij/zij benaderd is voor een passende functie. De discussie is te volgen via deze link, maar los daarvan is de vraag stellen hem eigenlijk beantwoorden. Aangezien er bedrijven zijn die cv-schuiven als werkmethode hebben, geeft aan dat er een markt voor is. Of dit een toegevoegde waarde levert, kun je je afvragen en hier stellen veel buro's dus vragen bij.

Vaak wordt kwaliteit als uitgangspunt genomen voor een dienstverlening, wat op zich prima is, maar daarmee zijn prijsvechters nog niet overbodig. Denk aan de Action, Lidl en Aldi. Feit dat veel werving & selectieburo's hier problemen mee hebben, roept ook vragen over hun dienstverlening op. Bieden zij zo veel extra? Brengen zij zoveel extra kwaliteit? Wij, Strictly People, laten dit liever bij de klant of zij dat echt vinden. Nobelisme dus, alle vrijheid, geen contracten, alleen focus op kwaliteit en de klant/afnemer bepaalt de waarde daarvan (=tevredenheid garantie). Mooi toch!

Een overspannen arbeidsmarkt, wie gaat water bij de wijn doen?

2011-07-20T06:50:00.000+02:00

De economische crisis is van de banken overgeslagen naar de landen. Van de Lehman Brothers naar Griekenland zeg maar. Leuk detail is dat Lehman van oorsprong een Duitser was, iets waar je in Griekenland nu niet mee aan moet komen. Terug naar de crisis. Eerst volgde een grote ontslag/faillissementengolf waardoor veel mensen zonder baan kwamen te zitten. Trok de economie in 2010 weer aan, ook de vraag naar personeel leek toe te nemen. Leek, want de Eurocrisis gooit weer roet in het eten. De vraag naar personeel is er wel, maar gestelde criteria blijken eisen waardoor de kans op succes niet erg groot is. Is dit vreemd? Nee, kun je zeggen. In tijden van opbouw, kies je voor de beste mensen. Maar aan de andere kant wil je een afdeling niet overbelasten door een aanname uit te stellen.

Vanuit de kandidaat gezien ligt er een vergelijkbaar probleem. Een overstap van deze best leuke functie, maar niet allemaal even prettige collega’s naar dat andere bedrijf is zeker wel interessant, maar verwachten ze echt dat ik salaris in ga leveren? Ik begrijp wel dat de markt enkele jaren geleden zo goed was dat er zelfs sollicitatiegesprekken gevoerd werden in de showroom zodat je na ondertekening, meteen je eerste of misschien wel tweede auto mocht uitzoeken. Maar salaris inleveren?

Het is algemeen bekend dat er een schaarste is op de arbeidsmarkt. Door de vergrijzing zal dit de komende decennia alleen maar toenemen. Er zal dus water bij de wijn gedaan moeten worden. Niet alleen door bedrijven, die minder zware eisen moeten stellen, of beter gezegd, wensen/eisen die beter aansluiten bij wat de kandidaat echt moet kunnen, maar ook kandidaten moeten zich realiseren dat de gouden tijden voorbij zijn. Bedrijven kunnen de torenhoge salarissen niet meer betalen. Het is een tijd van keuzes maken. En zoals Maslov in 1943 in zijn Hiërarchische ordening van behoeften liet zien, zijn we toe aan de 2 hoogste niveaus, “behoefte aan waardering en erkenning” en “zelfontplooiing”. Water bij de wijn dus, maar wat als het water tegenwoordig schaarser is dan de wijn?

Trekker of reiziger? Enjoy the journey

2011-07-15T08:32:00.000+02:00

Jaren geleden was ik eens bij een lezing waarbij de presentator uitging van het principe dat iedereen in 2 groepen is in te delen, namelijk de "Trekker" of de "Reiziger". Het idee is gebaseerd op het maken van een reis. De ene groep pakt zijn spullen in, stapt in de auto, reist per auto/trein of vliegtuig naar plaats van bestemming, checkt in, pakt de koffer uit en gaat dan genieten van een welverdiende vakantie die ophoudt als de koffers weer uit de kast komen en de omgekeerde volgorde wordt bewandeld.

De andere groep gaat in de relax-modus op het moment dat er met werken wordt gestopt en de koffers uit het stof worden gehaald. Hoe lang het inpakken, reizen of wachten moet duren, de hele trip wordt gezien als vakantie. Nu is er niet één goed of slecht, maar het heeft weinig toelichting nodig dat de tweede er iets relaxter in staat.

De metafoor naar het dagelijkse leven is makkelijk te maken. Beleef je jouw leven van wieg naar graf als "reiziger" of als "trekker"? Er is altijd wel ergens een file, wachtrij, vergeten zwembroek, verloren koffer, gemist vliegtuig, slecht hotel, bedorven maaltijd of ziek kind.

Mijn leven zie ik graag als trektocht waarbij de bestemming een schommelstoel met uitzicht op zee waar ik met mijn vrouw die inmiddels 80 jaar is geworden geniet van de aanwezigheid van onze kinderen. En die reis is 41 jaar geleden al begonnen.Waar gaat jouw reis heen?

Google +, + of -

2011-07-13T09:03:00.000+02:00

De laatste dagen kun je op internet (en daarbuiten, als dat nog bestaat) niet om Google + heen. De superlatieven schieten te kort en de verhalen dat voor het eind van 2011 Google + groter is dan Facebook, vullen dagelijks columns en blogs. De vraag is nu waar het voordeel ligt van nog een platform na Xing, Plaxo, LinkedIn, Facebook etc. Een nog slimmere koppeling tussen al mijn foto's, video's, groepen, nieuws en vrienden? Google hoort tot een van de grootste bedrijven ter wereld en wil alleen al vanuit dat perspectief blijven groeien en groot blijven. Maar ook hun inkomstenbron, die 10 jaar geleden nog niet eens bestond, willen ze bewaken. Hij kan immers net zo snel weer weg zijn. Google springt dus ook in de Social Media markt en wil Planet Google creëren.

Iedere product kent een levenscyclus; van introductie naar groei, naar volwassenheid, naar verzadiging en uiteindelijk de teruggang. De grote vraag is natuurlijk waar bevinden zich de Facebooks, Linkedins en Google +-en zich? Was enkele jaren geleden ontvrienden niet het woord van het jaar? Zitten we al in de verzadigingsfase of zijn het juiste de pioniers en de early-adapters die zich er van afzetten en het ontvrienden omartm hebben? Biedt Google + voldoende vernieuwends of is het een verbeterde versie van oude systemen?

Is de zomer komkommertijd voor recruitment, of juist een kans?

2011-07-11T09:31:00.002+02:00

De dagen worden langer en warmer. Kleding wordt schaarser en de gesprekken op maandag gaan niet meer over voetbal maar over wielrennen en de aanstaande vakantie. De zomerperiode is aangebroken. Bedrijven zijn slechter bereikbaar. Niet alleen omdat mensen op vakantie zijn, ook omdat de receptioniste buiten staat te genieten van het mooie weer. Kandidaten zijn massaal richting Frankrijk, Spanje of Nederland, maar zijn amper bereikbaar per mobiel, mail of sms. De 36-urige werkweek kent zijn oorsprong tientallen jaren geleden vanwege de werkverschaffing en lijkt inmiddels wel achterhaald, maar de zomervakantie bestaat al 100 jaar in deze vorm. Men gaat minimaal 2 weken, maar van 3 of meer wordt niet opgekeken. De economie gaat omgekeerd evenredig omlaag als de temperatuur omhoog gaat. Nederland lijkt tot stilstand te komen en deze keer niet door een economische crisis. Is deze voorbij dan? Niet echt zou je zeggen, maar alle problemen ten spijt, aan de zomervakantie gaat niet getornd worden.

Met de vele reorganisaties, afslankingen en personeelsstop een beetje achter de rug, zou je deze periode van rust op de afdeling ideaal kunnen benutten voor het aansterken van je team. De werkzaamheden staan op een lager pitje waardoor er tijd vrij gemaakt kan worden om eens goed te inventariseren wat je nodig hebt. Kandidaten kunnen makkelijker vrij nemen, als ze dit al niet zijn, en een gesprek voeren ergens in de zon is altijd leuker dan ergens drie hoog achter in een kamer met airco. De nieuwe medewerker kan in de zomer opzeggen en in september/oktober starten waardoor de drukke periode met een fris, volledig bezet en strak werkend team aangepakt kan worden. Maar ja, dan moet je zelf niet met vakantie gaan. Leg dat thuis maar eens uit!

Neemt Accenture LinkedIn over?

2011-07-08T12:04:00.000+02:00

Regelmatig kijk ik op Linkedin naar jobs. Je kunt snel doorklikken en zien welke vacatures allemaal uitgezet worden. Maar vooral ook door wie. Nu viel het me al op dat er enkele grote partijen zijn die hier veel gebruik van maken, maar de laatste maanden slaat dit wat door. Vandaag vullen Dell, Microsoft, maar vooral Accenture de eerste 25 pagina's (met 10 banen per pagina). De eerste niet grote partij die er tussen staat is FOM-Rijnhuizen en deze is gisteren geplaatst? Nu weet ik wel dat LinkedIn een vacature heel slim doorplaatst naar de betreffende kandidaten, maar echt lekker moet je je toch niet voelen als je gisteren een vacature plaatst en deze terugvind op plaats 250. Hetzelfde moet toch ook gelden voor Accenture. Honderden vacatures plaatsen op LinkedIn. Het lijkt bijna een doel op zich om de meeste vacatures op LinkedIn te hebben. Ze zullen vast graag aandelen kopen, of misschien wel de hele club!

Is het einde van de verplichte accountantscontrole winst of verlies?

2011-07-06T15:15:00.000+02:00

De laatste tijd is een sterker wordende discussie gaande om de verplichte accountantscontrole af te schaffen. Marcel Pheijffer is hier ondermeer een groot voorstander van en op diverse fora/sites wordt er over gesproken. Op dit moment is PWC verwikkeld in een rechtzaak of zij aansprakelijk kunnen worden gesteld in de Madoff-zaak. Naar het schijnt was het plegen van enkele telefoontjes voldoende om achter de waarheid te komen. Een nadelige afloop van deze zaak kan PWC op een forse claim komen te staan, of dit tot een faillissement zal leiden, is niet waarschijnlijk. Hoewel, daar dachten ze bij Arthur Andersen ook niet aan toen het Enron-schandaal naar buiten kwam.

Wat is er nu tegen op een verplichte controle? Het pijnpunt ligt niet bij de controle of bij het verplichte, maar meer bij de gevolgen hiervan. Beter gezegd, het uitblijven van gevolgen. De overheid verplicht een controle op de boekhouding, waar dus kosten voor gemaakt dienen te worden, maar de opdrachtgever (het bedrijf) kan de leverancier (boekhouder) niet aansprakelijk stellen voor gemaakte fouten. Daarbij kan een ander bedrijf, dat op basis van de gepubliceerde jaarstukken zaken wil doen, hier ook geen conclusies/aansprakelijkheden aan verbinden.

Een vreemde situatie dat iets wat verplicht is, geen garantie biedt. Tijd voor vrijheid dus. Of deze er gaat komen, is de grote vraag. Deze industrie maakt miljarden omzet. De nummers 1 en 2, Deloitte en PWC waren wereldwijd in 2010 goed voor meer dan 53 miljard $! Op hun medewerking hoef je niet te rekenen, vrijheid biedt geen garantie voor omzet.

Recruitment en de Tour de France

2011-07-04T09:19:00.000+02:00

Vanuit recruitment ben je dagelijks bezig met het vinden van de juiste mensen voor een organisatie. Of dit nu een kleine of grote club is, er is altijd een team waarin deze nieuwe medewerker moet gaan functioneren. Dat er dan een juiste klik moet zijn, is logisch, maar ook niet meer dan dat. Je kunt je afvragen of hier niet heel veel, lees te veel, aandacht aan besteed wordt. Waarom eigenlijk? Is dit om een kwalitatief minder goede kandidaat te rechtvaardigen? Willen we niet allemaal een A-speler als collega die de taken exact uitvoert zoals beschreven? Beter dan afgesproken, zelfs? Is die collega die het zo goed doet, maar niet helemaal top in de groep ligt, niet jouw beste medewerker? Zou je eerlijk gezegd niet allemaal A-spelers willen hebben die hun taken 100% uitvoeren? Ga je die dan niet vanzelf leuk vinden en waarderen?

Afgelopen weekend is de Tour de France begonnen. 22 teams van 9 renners strijden om 1 gele trui in Parijs. Worden deze 9 ook geselecteerd op basis van een gevoel, een klik? Gisteren was er een Team Tijdrit over 23 kilometer. Als je wel eens fietst, wie doet dit nu niet in Nederland, dan weet je ongeveer hoe hard 20 kilometer per uur is. De winnaars knalde met ruim 55 km/uur over de finishlijn! Dat doe je met 9 renners die elkaar constant aflossen en zodra je aan kop komt, geef je enkele honderden meters alles wat je in je hebt. Hoe belangrijk elke renner in dit geheel is, bewees de Cofidis ploeg. Direct bij de start bleef 1 renner achter, die vervolgens zijn ploeg niet meer in heeft kunnen halen en deze als een van de laatste zag finishen. Vinden ze vast niet erg, hij ligt erg goed in de groep.

Parttime werken voor je partner, een partnerdag! Wat een vrijheid.

2011-06-29T09:03:00.002+02:00

Sinds 1,5 jaar ben ik de trotse vader van een dochter. Niet alleen ben ik hierdoor anders tegen het leven en de bijkomende verantwoordelijkheden gaan kijken, de vader van een goede vriend gaf als antwoord op onze vraag wanneer ben je volwassen, als je vader bent geworden, maar ook kijk ik anders tegen buitenschoolse opvang en ouderverlof aan. Veel twee, tegenwoordig anderhalf, verdieners, brengen of regelen voor hun kind(eren) op werk dagen opvang. Daarnaast gaan ze zelf ook minder werken om zo 1 of meer dagen per week voor de kinderen te zorgen. Natuurlijk vanwege kostenbesparing, maar zeker ook om tijd door te brengen met je kind. Het opvoeden van een kind is niet altijd leuk, maar het op zien groeien van een kind zeker wel. De eerste woordjes, de eerste stappen, de eerste valpartijen, de eerste traantjes, de eerste hapjes, alles in willekeurige volgorde, want 1 ding hebben kinderen gemeen, niets loopt zoals je het verwacht. Een Amerikaans spreekwoord luidt, “never underestimate the ability of a child to get into more trouble”. Nu is deze papa/mamadag zeker zinvol, maar waarom kiest men niet voor een partnerdag? Natuurlijk zijn de kosten hoger,er is geen besparing kinderopvang, als beide ouders 1 dag minder werken is dat minder loon, maar wat een genot moet het zijn om in alle rust ’s-ochtends wakker te worden omdat je samen een vrije dag hebt. Kind aankleden, eten geven en samen naar de opvang brengen. Daarna samen bakje koffie doen, krantje lezen. Beetje klussen, winkelen, kletsen, tijd voor elkaar zonder kind. Want laten we eerlijk zijn, wanneer heb je deze nog? Pas als ze het huis uit zijn, of als je gescheiden bent vanwege de enorme werkdruk om maar geld te moeten verdienen voor de dagopvang, 2^e auto, 3^e televisie en 4^e mobiele telefoon? Geniet van de vrijheid die je samen kunt creëren. Vrijheid is kostbaar, maar zeker de investering waard.

Is het einde der tijden nabij voor het Curriculum Vitae?

2011-06-27T09:56:00.000+02:00

De laatste weken is er op diverse groepen in LinkedIn/fora een discussie gaande of het cv zijn langste tijd heeft gehad? Het antwoord is simpelweg nee. Het Curriculum Vitae is Latijn een staat voor Levensloop, maar hiermee zou je de discussie erg tekort doen, dus laten we het breder bekijken. Het cv als instrument om te solliciteren is al wel wat jaren in gebruik. Was dit eerst via een geschreven versie, ooit heb ik dit zo op school mogen leren! Later kwam de computerversie, volgens hele strikte regels, maar dus niet meer handgeschreven. Door de komst van Microsoft Word is dit allemaal veranderd. Ms Word kende enkele formats, waar ook een aantal cv-opmaak-profielen in stonden.

Al een kleine 10 jaar worden cv’s niet meer fysiek geprint en opgestuurd, maar via mail verzonden. De komst van internet heeft het aantal formats vergroot en de laatste jaren is er door de komst van Sociale Media een nieuwe discussie ontstaan. Heeft een cv mailen nog wel toegevoegde waarde? Kijk maar op mijn LinkedIn profiel, is een steeds meer voorkomende opmerking. Veel mensen gebruiken een LinkedInbutton in hun digitale handtekening waardoor je in een klik bij hun persoonlijke profiel uitkomt. Nog een klik verder en je bent zelfs geconnect, eenvoud dient de mens.

Diverse trendwatchers/internet experts voorspellen het einde van email, en één nummer (bv telefoon) zou dan zomaar alles kunnen vervangen waardoor een digitale handtekening ook niet meer nodig is. Een ander initiatief in de jungle van cv’s/social media en profilering, is het SocialCv van Salesprofs-eigenaar Kor de Boer. Op zijn site staat een sneak preview waarin hij laat zien wat hij wil bereiken en ook waarom. Werven is weer cool aan het worden, schrijft hij. Nu hoef ik zeker niet cool te zijn, maar zijn initiatief verdient in ieder geval een pluim.

Waar liggen jouw kernwaarden?

2011-06-24T08:52:00.000+02:00

Om tot een goede match te komen tussen kandidaat en bedrijf is het essentieel om te weten waar een overlap zit in de kernwaarden. De kernwaarden van een bedrijf zijn meestal bekend. Zo hanteren wij er 5, waarvan “Wij doen niet interessant, maar zijn geïnteresseerd” er een is. Bij Shell delen onze mensen een aantal kernwaarden – eerlijkheid, integriteit en respect voor mensen. Wij hechten veel waarde aan vertrouwen, openheid, teamwork en professionalisme, en zijn trots op wat we doen (bron: Shell.nl). Duurzaamheid en respect voor het milieu zijn kernwaarden van Philips (bron: Philips.nl). Maar waar liggen jouw kernwaarden? Heb je deze überhaupt als individu?

Het antwoord is natuurlijk ja, maar we noemen dit meestal geen kernwaarden, maar waarden en normen. Nu zijn er bij veel mensen een aantal hetzelfde, maar juist die bijzondere maken jou tot een uniek individu. Een persoonlijke kernwaarde van mij is delen. “Delen is vermenigvuldigen” is een van mijn belangrijkste. Als ik mijn kernwaarden combineer met waar ik goed in ben en wat ik leuk vind, maakt die combinatie mij een A-speler. En A-speler is overigens niet per definitie een topper. Zo was ik vroeger in mijn voetbalteam de beste linkerverdediger van ons team. Mijn vaardigheden en inzet sloten aan bij wat de trainer wilde en dat maakte mij een A-speler op die positie. Niet als spits, niet in een ander team, maar juist in dat team. Ik voelde me helemaal happy en het team met mij, maar ik was zeker geen profvoetballer.

Wanneer ik kandidaten spreek, verbaasd het mij hoe weinig er stil wordt gestaan bij de persoonlijke waarden en normen. Als je deze koppelt aan datgene waar je goed in bent, creëer je een positie waarin jij een A-speler bent. En het vinden van een passende baan, wordt dan een stuk eenvoudiger.

Waarom voetballers geen proeftijd hebben?

2011-06-20T11:14:00.002+02:00

Vandaag is bekend geworden dat Alexis Sanchez (Chili) voor 38.000.000 € van Udinese naar Barcelona gaat! Als voetballiefhebber vraag ik me serieus af welke positie hij gaat krijgen, maar daar wil ik het nu niet over hebben. Wat mij meer bezig houd, is waarom voetballers geen proeftijd hebben? Bij vrijwel elk arbeidscontract geldt een proeftijd van 1 maand, soms 2, zelden geen. Voor veel bedrijven zijn personeelskosten dé, of een van dé, grootste kostenposten van het bedrijf. Bij voetbalorganisaties, de profclubs dan, is dit heel anders. Personeelskosten zijn daar véruit de grootste kostenpost. Denk niet aan 15 tot 20%, maar aan percentages die tot 70 oplopen. Of dit gezond is, hoef je niet te vragen, dat het voorkomt staat vast. Maar waarin verschilt een werknemer van een profvoetballer? Waarom krijgt de een ‘n jaarcontract met proeftijd en de andere niet? Is het de onomkeerbaarheid? Als Van Nistelrooy van HSV naar Malaga gaat, worden er duizenden shirts verkocht zonder dat hij ook maar 1 wedstrijd speelt. Sponsoren bieden zich aan om maar een glimp op te mogen vangen van deze topspits en de seizoenkaarten zijn niet aan te slepen, nog voordat Ruud zelfs ook maar 1 schot op goal heeft gelost. Laat staan heeft gescoord. Als hij bij de eerste training ballen voor open goal mist en iedere ochtend met een kater aankomt, wordt hij dan binnen 30 dagen op straat gezet? De economische beslissing een speler aan te trekken is een hele andere dan de (voetbal)technische overweging hem binnen te halen. Hier krijg ik een bekend gevoel. Twee afdelingen die het niet met elkaar eens zijn over wie en wat nu eigenlijk gezocht wordt. Misschien moeten we van iedere nieuwe medewerker shirts gaan verkopen in de kantine? Dan kunnen we ook stoppen met het geven van een proeftijd.

Seats2Meat, een praktijkvoorbeeld van vrijheid in ondernemen

2011-06-17T09:25:00.002+02:00

Afgelopen dinsdag heb ik Ronald van den Hoff ontmoet. Deze serie-ondernemer is mede eigenaar van Seats2Meat (S2M). S2M is een vergaderruimteconcept waar één gezamelijke ruimte is waar iedereen (gratis) gebruik mag maken van zitplaatsen, internet, koffie/thee en lunch. Het idee hierachter is dat als je een werkplek biedt, veel zelfstandige bij elkaar komen en vanuit daar vergaderruimte nodig is om besprekingen te voeren of trainingen te geven en deze ruimtes worden dan verhuurd. Een mooi verdienmodel en heel duidelijk is er een win-win situatie. Eigenlijk win-win-win omdat Ronald ook een IT bedrijf bezit en omdat er veel IT experts rondlopen bij S2M, kan hij voor ieder nieuw project een nieuw ”Waarde Netwerk” opbouwen”. Voordeel, geen langdurige contracten of arbeidsovereenkomsten. Sterker, hij geeft aan veelvuldig gebruik te maken van deze externe expertise en er wordt vanuit het team een soort SLA gemaakt inzake de doelen zijn, het te behalen resultaten en hoe de beloning verdeeld wordt. Aangezien de zelfstandige ook geen behoefte hebben aan een dienstverband en juist die vrijheid opzoekt, is er voor geen enkele partij een (groot) risico. Via mond-op-mond reclame worden de juiste mensen gezocht, wat meteen ook een referentie check is .

Heeft dit de toekomst? Ronald denkt van wel. Grote bedrijven gaan stafafdelingen kleiner maken en projecten worden uitbesteed vanwege kostenbesparingen en personeelsbezettingsproblemen. Omdat er een grote uitstroom van mensen aan staat te komen, is er de komende jaren (lees: decennia) een structureel tekort aan personeel. Mensen aan een organisatie binden wordt heel lastig. En waarom zouden zij? Vrijheid is een groot goed. Als je kwaliteit levert en je klanten tevreden zijn, staat niets een gelukkig zelfstandig ondernemerschap je in de weg, het zouden zo Nobelisten kunnen zijn.

Word er over 25 jaar nog geschreven? Zeker geen cv!

2011-06-15T08:46:00.000+02:00

Afgelopen weken is er in diverse (sociale) media gesproken over het cv. Dat de papieren versie inmiddels wel ter ziele is, is algemeen aanvaard. Kandidaten die een brief per post versturen zijn kansloos en dan heb ik het niet eens over een handgeschreven versie. Cv’s per mail zullen het grootste percentage van de huidige sollicitaties vormen, maar ook dit wordt door de komst van CRM en Social Media steeds minder. Sollicitanten reageren door zich in te schrijven en gegevens up te loaden, al dan niet via een site als LinkedIn. Hoewel Youtube per minuut 48 uur aan nieuw materiaal uitspuugt, staat reageren per video nog steeds in de kinderschoenen. Of daar de toekomst ligt, weet ik niet en voor nu maakt me dat ook niet zo veel uit.

Waar ik me over verbaas, is dat de technologie de laatste 10 jaar harder is gegaan dan ooit, maar dat spraakherkenning hier niet aan lijkt mee te doen. Was er 5 jaar geleden nog geen Iphone en kunnen we nu niet zonder een touchscreen, goed werkende software voor spraakherkenning lijkt lastiger dan het opsporen van een EHEC-bacterie. Google heeft wel spraakbestudering, maar echt feilloos is dit zeker niet. De stembediening van mijn Iphone laat eerder te wensen over dan dat ik deze standaard gebruik. En waarom? Is er geen voordeel mee te behalen? Dat lijkt me wel.

Stel je voor, in de auto mail checken door simpelweg “Open mail” te zeggen. De mail wordt voorgelezen en rijdend, stuur je een gesproken, of naar keuze, geschreven mail terug. Je hoeft geen Rasputin te zijn om de mogelijkheden hiervan in te zien, zowel als gebruiker of als producent. Nooit meer schrijffouten, nooit meer een pen zoeken, wat gaan onze kinderen dan allemaal bereiken in al die tijd die niet meer nodig is om Aap, Noot, Mies te leren schrijven? Wereltfrede? Tot die tijd behelp ik me wel met tools als valkuil.net.

Verkoop het waarom, niet het wat

2011-06-10T08:32:00.001+02:00

Wat is het verschil tussen succesvolle bedrijven en en niet of minder succesvolle? Wat is het verschil tussen zeer gewaardeerde sprekers en mindere aansprekende sprekers? Simon Sinek heeft hier onderzoek naar gedaan en hij komt met een hele simpel antwoord.

Het verschil zit hem in de wijze van benadering. Hij noemt dit de gouden cirkels. Hij beschrijft drie cirkels in elkaar waar de middelste staat voor Why, de ring daar om heen staat voor How en de buitenste staat voor What. De meeste bedrijven, sprekers, politici, spreken eerst over What, wij bouwen mooie computers. Daarna over het How, deze computers zijn mooi, efficient, slim en super snel en Why, om geld te verdienen.

Vergelijk dit eens met bedrijven die succesvoller zijn dan hun concurrent, neem als voorbeeld Apple. Zij redeneren en vooral, communiceren vanuit het Why, waarom doen wij wat we doen bij Apple, waar geloven wij in? Het uitdragen van een droom, een geloof, een visie spreekt mensen aan. How doen we dat? En Oh ja, we maken computers, wil je er een kopen? Zo koop je beleving in plaats van een product. Een heel simpel maar zeer doeltreffende analyse die je kunt zien via Youtube. Whatch and learn.

Een voorbeeld van Nobelisme?

2011-06-08T10:52:00.000+02:00

Enkele jaren geleden heb ik met een aantal mannen een Kilimanjaro expeditie gedaan. Expeditie is in deze een iets te groot woord omdat er duizenden mensen zijn die deze hoogste berg van Afrika in 2 dagen beklimmen, maar wij ervoor hadden gekozen om de originele lange route te doen, 5 dagen omhoog 2 omlaag. Het is een ervaring die ik iedereen kan aanraden, zeker als je de top bereikt voor zonsopkomst. De Kilimanjaro is een enorme puist die op een verder vlak terrein ligt. Het uitzicht is op deze hoogte (5894 m) fenomenaal. Als de zon opkomt en je ziet de zonnestralen de voet van de berg bereiken en langzaam aan omhoog komen, wordt je overmand door emotie als je koud en moe bent van de laatste tocht, maar dan verwarmd wordt door de zonnestralen. Een ervaring voor het leven.

Zonder hulp is dit zeker te doen, maar dan wordt het echt een survival en hiervoor hadden wij niet gekozen. Naast de fysieke uitdaging wilde we ook geld inzamelen voor een school in de buurt en dit is aardig gelukt. De hulp die je krijgt, inhuurt, bestaat uit dragers, voor de tenten en spullen, koks en natuurlijk enkele gidsen. Dit waren bij ons locals en in de rolverdeling zat een duidelijke hierarchie. Hier merkte je niet veel van tijdens de tocht, maar dit werd helder toen we veilig beneden waren en alle helpers een dans deden om de goden te bedanken voor een veilige thuiskomst. Als slot was er nog de afrekening. Er is vooraf geen enkele afspraak gemaakt over wie je wat betaald. Gezamenlijk hebben wij als deelnemers besloten welk bedrag te geven aan ieder type helper. Natuurlijk hadden we wat informatie ingewonnen, maar de beloning stond ons helemaal vrij, 100% Nobelisme dus. Maar het werd nog mooier. Bij het uitreiken van het geld werd verteld wie wat kreeg, wat met gejuich werd ontvangen. Met enkele vrienden uit onze groep had ik besloten om een groot deel van mijn kleding/spullen daar achter te laten en te verdelen onder de helpers waar ik een bijzondere band mee had opgebouwd.

De emotie was duidelijk zichtbaar toen ik sokken, broek, tent, bril en andere artikelen uitdeelde. Niet het feit dat ik iets gaf, maar dat ik mijn tevredenheid en dankbaarheid uitte, raakte de mannen echt.

Durf jij die ene vraag juist wel te stellen?

2011-06-06T09:19:00.000+02:00

Als Recruiter heb je natuurlijk veel intake gesprekken met kandidaten waarbij je het cv doorneemt. Aangezien een cv niet meer is dan een opsomming van de successen minus de mislukkingen, is het zaak om te doorgronden waar die mislukkingen dan zitten. Hier zijn talloze manieren voor, waarvan de STAR methode de bekendste is. STAR staat voor Situatie, Taken, Activiteiten en Resultaat. Geen rocketsience, maar een prima handvat om tot een goed gesprek te komen. De kracht van een goed gesprek zit hem echter in het stellen van die ene vraag die iedere kandidaat verwacht, maar toch verrast. De meeste zenuwen die iemand voor een gesprek heeft, is niet over de kleur van de stoelen, de bril van de interviewer of de smaak van de koffie, maar of er vervelende vragen komen. Waarom ben je bij die werkgever weggegaan? Dat is in wederzijds overleg tot stand gekomen, is een veel gehoord antwoord. Leuk, maar niet echt geloofwaardig. Is dat omdat je zo’n grote zak geld mee kreeg dat weigeren heel dom zou zijn, of was de situatie onhoudbaar dat enkel een rechtszaak of dreiging met ontslag op staande voet het alternatief was? Ook in deze gevallen is in onderling overleg goed uit elkaar gaan de term, maar hier wil je vast meer over weten?

Om tot een goed gesprek te kunnen komen is het belangrijk 2 aannames te doen. Een, als recruiter hoef je geen relatie met de kandidaat op te bouwen die jaren gaat duren. Deze is kortstondig met als doel een goed beeld vormen zodat de conclusie is, wel of niet geschikt. Twee, iedere kandidaat vreest die vraag die jij kunt stellen. Stel hem dan ook. En vooral, ben niet snel tevreden met het antwoord. Als je het gevoel hebt, hier zit meer achter of dit is niet het hele antwoord, stel drie keer een Waaromvraag en je raakt de kern.

Is Jim Stolze een Nobelist?

2011-06-04T10:18:00.002+02:00

Vandaag schenkt schrijver en serieondernemer Jim Stolze (Nu.nl, Startpagina, Tedx) het eerste hoofdstuk van zijn boek Uitverkocht! aan de lezers van het FD. In het eerste hoofdstuk beschrijft hij 6 manieren om tot meer aandacht te komen. In zijn 2^e manier beschrijft hij “Creëer andere waarde” en hierin beschrijft hij hoe de eigenaar van een bar in Berlijn, klanten laat bepalen wat de waarde is van de wijn die ze drinken.

Strictly People hanteert een vergelijkbare werkwijze, namelijk Nobelisme. Het Nobelisme is de manier van werken die vrijheid, focus en tevredenheid garandeert omdat de klant de waarde van de dienstverlening bepaalt. Geen contract, geen ondergrens, geen addertjes, enkel vrijheid van handelen, focus op de prestatie/vraag en een tevredenheidgarantie. Als Werving & Selectie buro in Finance, Payroll, Hr en Bank & Verzekeringen leidt dit tot een goede verstandhouding waar alle partijen optimaal profijt van hebben.

Strictly People is blij dat Jim Stolze onderschrijft dat een andere waarde creëren een toegevoegde waarde is en verwelkomt hem dan ook als Nobelist van het eerste uur.

Hebben Nobelisten een plaat voor de kop?

2011-06-03T10:17:00.001+02:00

Nobelisme staat voor vrijheid. Vrijheid van ondernemen, ondernemend zijn, keuzes maken, maar Nobelisme is vooral een belofte. Iedereen die zijn dienst of product aanbiedt op basis van Nobelisme moet overtuigd zijn van de kwaliteit of een enorme plaat voor zijn kop hebben. Een combinatie van beide is wenselijk, maar een lichte voorkeur voor de kwaliteit is verstandig. Wikipedia schrijft over belofte het volgende, “een belofte is een toezegging iets te doen of te laten”.

In het geval van Nobelisme gaat het om een laten. Je laat het om een beloning/vergoeding te vragen voor het product of dienst die je biedt, aangezien de klant dit mag bepalen. Scary? Zeker. Het blijft natuurlijk de vraag of jouw klant het op waarde weet te schatten. Moet je dan een plaat voor de kop hebben? Hoeft niet, maar handig is het wel. Nou is het hebben van zo’n plaat wel zo handig voor iedere ondernemer, maar de grote vraag hierbij is het een last of een zegen? Misschien ligt daar de scheidslijn tussen ondernemend en ondernemer zijn. Ziet een ondernemer wel dat er een plaat is?

Of wordt deze ervaren als van glas? Een goede ondernemer herkent deze plaat zeker, maar zal hem goed poetsen zodat deze als een spiegel werkt, want aan zelfreflectie werkt verhelderend.

Social media is niet gelijk aan Sociaal zijn

2011-06-01T09:28:00.000+02:00

Beroepsmatig heb ik veel met LinkedIn en in minder mate met Facebook, maar ook privé maak ik hier regelmatig gebruik van. Beter gezegd, ben ik er mee bezig. Sociale Media is niet meer weg te denken uit ons leven, net als internet, de mobiele telefoon en pinnen. Een van de belangrijkste redenen voor mij om gebruik te maken van Sociale Media is tevens het bestaansrecht, lees achtergrond. Volgens wikipedia is Social media of sociale media is een verzamelbegrip voor online platformen waar de gebruikers, zonder of met minimale tussenkomst van een professionele redactie, de inhoud verzorgen.Geen inbreng betekend vrijheid. Vrijheid om te schrijven, delen en connecten met wie je wil. Ik ben gek op delen. Delen is vermenigvuldigen. Kennis, ervaringen, netwerk, noem maar op. Om met mij te delen hoef je geen vriend, bekende of familielid te zijn, er hoeft enkel een vraag of behoefte te zijn. In mijn ogen is hulp bieden een stap voor hulp vragen. Bij hulp bieden voorkom je dat er een probleem ontstaat, die bij een hulpvraag meestal al aanwezig is.

Dat je niet met iedereen wilt connecten begrijp ik, een beetje. Maar dat je wilt ontvrienden, gaat er bij mij niet in. Op LinkedIn heb ik aardig wat connecties, maar dat maakt mij als persoon nog niet sociaal. Ook heb ik daardoor niet opeens 12.000 vrienden die ik kan bellen als ik zwaar in de shit zit. Sociale Media maakt je niet sociaal, maar ook niet a-sociaal. Sociale Media is een platform waarin gedeeld wordt en net als bij de televisie bepaal jij wat je leest, doet en reageert. De kracht ervan is tevens de zwakte, want wat je erop doet blijft erop. What happens on the internet, stays on the internet.